Πόσους ποδοσφαιριστές, δικούς του ποδοσφαιριστές, έχει «χάσει» ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια; Αρκετούς και καλούς! Όχι από αυτούς τους οποίους πούλησε (…και σε ομάδες από άλλες χώρες), αλλά όσους έφυγαν μόνοι τους, σε νεαρή ηλικία και αποτελούσαν «δημιουργήματα» της Ακαδημίας του. Παίκτες με μέλλον, ικανούς να εξελιχθούν κι άλλο και να αποτελέσουν βασικούς «πυλώνες» για την «επόμενη μέρα» του «τριφυλλιού»…

Μέχρι να φτάσουμε στην υπόθεση του Βασίλη Ζαγαρίτη και την πιθανή μεταγραφή του στην Πάρμα, προηγήθηκαν άλλοι, που έζησαν νωρίτερα το «όνειρο» του Καμπιονάτο. Από την εποχή που η Ρόμα «απήγαγε» τον …13χρονο, τότε, Λάμπρο Χούτο μέσα από την Παιανία, στα ‘90s (αν πάμε, δηλαδή, τόσο πίσω) , αργότερα με τον Γιώργο Καραγκούνη και την Ιντερ, τον Γιώργο Βακουφτσή και την Φιορεντίνα, τον Σωτήρη Νίνη και την Πάρμα επίσης, τον Γιώργο Βαγιανίδη πάλι στην Ιντερ και δεν αποκλείεται να «ξεχάσαμε» κάποιον, πέρα από αυτούς τους 6…

Μιλάμε, για ολόκληρη λίστα! Έχουν το «μάτι» τους «πάνω στον Παναθηναϊκό» οι γείτονες; Ξέρουν πως πάντα κάτι καλό θα βρουν και «ψάχνουν» τους «κρυφούς θησαυρούς» του «πράσινου» ρόστερ; Είναι οι μάνατζερ Έλληνες και ξένοι που έχουν τις κατάλληλες «άκρες»; Το μεγάλο δέλεαρ για τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι ξέρουν ότι  έχουν την προοπτική να παίξουν σε ένα από τα μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, χωρίς ταυτόχρονα να απομακρυνθούν πολύ από το σπίτι τους; Η στάση του Παναθηναϊκού που «βοηθάει» στην …φυγή τόσων ταλέντων (ή και πιο «φτασμένων» ποδοσφαιριστών του»; Πολλές οι αιτίες, σίγουρα, όχι μία… Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Ιταλία έχει εξελιχθεί, με την πάροδο των ετών, σε «ανοικτή πληγή» για τον Παναθηναϊκό και η «διαρροή» παικτών με κατεύθυνση προς τα εκεί, δεν σταματάει!

UPDATE: Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Η υπόθεση του «Κάρα» σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν «εξομοιώνεται» με αυτές των άλλων, νεαρών άσων. Η αναφορά στο πρόσωπο του, στο συγκεκριμένο θέμα, γίνεται καθαρά για ιστορικούς λόγους. Ο Γιώργος Καραγκούνης αποτελεί έναν από τους σύγχρονους ΜΥΘΟΥΣ του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είναι μια τεράστια μορφή και δεν χωρούν συγκρίσεις με ΚΑΝΕΝΑΝ άλλο. Σε πολύ νεότερη ηλικία, αντιμετώπισε κι εκείνος κάποια προβλήματα, που όλοι ξέρουν, πριν φύγει και ίσως ένιωσε τότε αδικημένος, ως έναν βαθμό. Είναι ένας ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ παίκτης, κεφάλαιο και για την εθνική ομάδα. Φυσικά, το κείμενο ΔΕΝ αναφέρεται στο σύνολο της καριέρας του. Τότε σαφώς ήταν καταξιωμένος ήδη και το έχουμε αναφέρει. Για τον Καραγκούνη η μεταγραφή στην Ιντερ ήταν το μεγάλο ΑΛΜΑ στην καριέρα του εκείνο τον καιρό. Ο Παναθηναϊκός δεν παύει να είχε χάσει, όμως, έναν πάρα πολύ σπουδαίο παίκτη.      

Η «ΠΡΑΣΙΝΗ ΛΙΣΤΑ» ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ

Μάταια περίμεναν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού εκείνο το καλοκαίρι του ’92 τον πιτσιρικά Λάμπρο Χούτο, να δώσει το «παρών» στο προσκλητήριο της Ακαδημίας τους για την έναρξη των προπονήσεων της νέας σεζόν και λίγα 24ωρα αργότερα μάθαιναν ότι ο εξαιρετικά ταλαντούχος επιθετικός, που θύμιζε μεγάλο σταρ στις κινήσεις του κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα στα πόδια του, ήταν ήδη …συγκάτοικος στο ίδιο δωμάτιο της Primavera της Ρόμα με τον μετέπειτα εμβληματικό αρχηγό της, Φραντσέσκο Τότι, με κόουτς τον παλαίμαχο «αστέρα» Μπρούνο Κόντι. Οι κασέτες που είχαν φθάσει στα χέρια των Ιταλών με τα κατορθώματα του τους είχαν «τρελάνει» και η επιλογή του τους δικαίωσε: μόλις στα 17 του έγινε (τότε) μόλις ο 3ος Έλληνας στην ιστορία που έπαιξε στο Καμπιονάτο. Η πορεία του γνωστή και αν δεν τον ταλαιπωρούσαν οι τραυματισμοί, θα είχε πετύχει περισσότερα πράγματα. Δυο «λεπτομέρειες» άγνωστες ως τώρα: κάποτε ο Βέλιμιρ Ζάτς είχε πει στον πατέρα του Χούτου μια τρομερή ατάκα: «Αυτό το παιδί ανήκει στον Θεό!». Και η άλλη: πριν γυρίσει στην Ελλάδα, το 2000, για να αγωνισθεί στον Ολυμπιακό, ήρθε σε επαφή μέσω «τρίτων» με τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν ευοδώθηκε η «μεγάλη επιστροφή του». Εξέλιξη που ελάχιστοι γνωρίζουν και δεν έχει γραφεί ποτέ, πουθενά…

Ο αδελφικός του φίλος, Γιώργος Καραγκούνης πήρε τον δρόμο για Ιταλία καλοκαίρι του 2003, όταν έμεινε επιτέλους –για εκείνον- ελεύθερος από το συμβόλαιο του …1 εκατ. δραχμών που υπέγραφαν οι νεαροί ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού οι οποίοι προάγονταν από την Ακαδημία στο επαγγελματικό ρόστερ. Προηγήθηκε το «αγροτικό» του στον Απόλλωνα, αλλά στην συνέχεια ακολούθησε μια θαυμάσια πορεία με το «τριφύλλι» (πρωτάθλημα, Champions League, κλήση στην εθνική) και καθώς πλησίαζε η λήξη του συμβολαίου του, όλη η πιάτσα αναρωτιόταν μέχρι που θα μπορούσε να ανεβάσει τον πήχη η αθηναϊκή ΠΑΕ για να τον κρατήσει. Τελικά, τα ποσά που πρόσφερε η Ιντερ στον 26χρονο πια «Κάρα» (1,2 εκατ. ευρώ ετησίως) δεν άφηναν …ελπίδες παραμονής του στην Ελλάδα, αν και η αλήθεια είναι ότι προηγουμένως ο Παναθηναϊκός είχε «χρυσοπληρώσει» κάποιους ξένους σταρ με δυσανάλογα χαμηλότερη αγωνιστική προσφορά!

Δεν θα επεκταθούμε στο σύνολο της καριέρας των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού που «αυτομόλησαν» για Ιταλία, γιατί θα …μακρηγορήσουμε και θα κουράσουμε με γνωστά πράγματα. Όμως, δεν ήταν μόνο ο Χούτος και ο Καραγκούνης μέσα στα «εκλεκτά ποδοσφαιρικά τέκνα» που ανέδειξε η μεγάλη της Παιανίας (και του Κορωπίου) σχολή…

ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΦΥΓΕΙ…

Τον Σωτήρη Νίνη εμπιστεύθηκε ο Ισπανός προπονητής Βίκτορ Μουνιόθ και στις 7 Ιανουαρίου 2007, στη νίκη εναντίον του Αιγάλεω με σκορ 1-0, σε ηλικία 16 ετών και 9 μηνών, ο μικρός έδειξε από …νωρίς τι θα επακολουθούσε, κυρίως οι μεγάλες εμφανίσεις του σε ντέρμπι.

Τον Ιανουάριο του 2012 ενημέρωσε ότι το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς θα συνεχίσει την καριέρα του σε σύλλογο του εξωτερικού και μετά από 2 μήνες αποκαλύφθηκε η συμφωνία του για 3ετές συμβόλαιο με την Πάρμα. Ο Παναθηναϊκός εισέπραξε για τη μεταγραφή του -ως χρηματικό αντίτιμο για τα λεγόμενα «τροφεία»- ένα ποσό κοντά στο ένα εκατομμύριο ευρώ και ουσιαστικά έχασε τσάμπα τον Νίνη. Η πορεία του «παιδιού θαύμα» της εποχής, δυστυχώς, δεν ήταν ανάλογη του τρομερού ταλέντου του και αρκετός κόσμος εκτιμά ότι αν τότε δεν είχε φύγει, πιθανόν η εξέλιξη του να ήταν καλύτερη. Αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ…

Η ίδια ακριβώς απορία έμεινε στα ‘90s και για ένα άλλο «χρυσό ταλέντο» της Παιανίας, τον φορ Γιώργο Βακουφτσή. Ο θηριώδης (1.92 μ.) επιθετικός «απήχθη» στα 18-19 του τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο της σεζόν 1998/99 από την Φιορεντίνα υπογράφοντας για 4,5 συν 2 χρόνια έναντι 450 εκατομμυρίων δραχμών, απογοητευμένος από το ότι ο Παναθηναϊκός δεν αποφάσιζε να τον κάνει από ερασιτέχνη, ημιεπαγγελματία. Ο επονομαζόμενος και ως «Ελληνας Μπατιστούτα», έπαιξε στην συνέχεια σε Ραβένα, Ηρακλή, Ομόνοια κ.λ.π. πριν αποσυρθεί.

Στην πιο σύγχρονη εποχή, ο Γιώργος Βαγιανίδης ακολούθησε τα χνάρια των άλλων πρώην «πράσινων» και αποχώρησε από το «τριφύλλι» (χωρίς να αποδεχθεί την επέκταση του συμβολαίου του) με πρώτο προορισμό την Ιντερ και με την ελπίδα να μην αποδειχθεί «το όνειρο του εφιάλτης», καθότι μετά την υπογραφή του συμβολαίου του ως το 2024, ο 19χρονος δεξιός αμυντικός «γέννημα θρέμμα» Παναθηναϊκός, δόθηκε δανεικός από τους Ιταλούς στην Βελγική Σεντ Τρούιντεν για να «ψηθεί». Εκεί δεν τα βρήκε όλα ρόδινα…

Αν τελειώσει και η μεταγραφή του Ζαγαρίτη στην Πάρμα, ο Παναθηναϊκός θα πάρει ένα χαμηλό σε σύγκριση με την αξία του νεαρού άσου του, ποσό ως αποζημίωση.

THE OBJECTIVE.GR/SPORTS

Κοινοποίηση: