Στην …επαναδημιουργία (ουσιαστικά) και την άρτια οργάνωση ενός ολοκληρωμένου και αξιόπιστου σκάουτινγκ τιμ βρίσκεται το «μυστικό» των σωστών μεταγραφών για τον Παναθηναϊκό. Με το συγκεκριμένο συμπέρασμα συμφωνούν παλαίμαχοι άσοι του «τριφυλλιού», από αυτούς που «μάτωσαν» την φανέλα, την τίμησαν με το παραπάνω και δεν ανήκαν στους …περαστικούς. Ονόματα δεν χρειάζεται να αναφέρουμε. Κάποιοι από αυτούς είναι σταρ του παρελθόντος και εργάσθηκαν στην ομάδα. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι αν ο σημερινός ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ζητάει την γνώμη τους για τα αγωνιστικά θέματα ή αν ενδιαφέρεται κιόλας γι’ αυτή… Τέλος πάντων. Άλλο θέμα τούτο.

Το δια ταύτα είναι ότι αυτός ο Παναθηναϊκός, ο Παναθηναϊκός του Γιάννη Αλαφούζου, που έχει κάνει γύρω στις …110-120 μεταγραφές σε 8,5 χρόνια (με υψηλό ποσοστό «αστοχίας» στις επιλογές του), που δούλεψε ως τώρα με 9+2=11 προπονητές (κανονικούς και υπηρεσιακούς) και προσέλαβε άλλους …10 τεχνικούς διευθυντές δεν κατάφερε να «χτίσει» μια μεγάλη ομάδα.

Όχι απαραίτητα για να «σαρώνει» τίτλους, μα για να ‘ναι έστω ανταγωνιστική σε επίπεδο κορυφής και να μπορεί να αξιώσει μια πορεία της προκοπής στην Ευρώπη…

Ορισμένες χρονιές να πεις ότι δεν ξοδεύτηκαν χρήματα (όταν δεν υφίστατο η «απαγόρευση» μεταγραφών); Ξοδεύτηκαν! Έφταιξαν και οι πολλές αλλαγές, σε τεχνικό επίπεδο; Έφταιξαν! Αλλά…

Η αξιοποίηση της Ακαδημίας δεν υλοποιήθηκε στον βαθμό που είχαν …εξαγγείλει οι υπεύθυνοι του συλλόγου και κακά τα ψέματα πάντα υπήρχε μια …ξενομανία, που στάθηκε κι αιτία για την κατά καιρούς απόκτηση αλλοδαπών παικτών οι οποίοι τελικώς κρίθηκαν ακατάλληλοι και «έτρεχαν» μετά οι εκάστοτε αρμόδιοι για να «λύσουν» τα συμβόλαια τους, με το όποιο κόστος (ποιος ξεχνά τι «τράβηξε» ο Νίκος Λυμπερόπουλος με τα «διαζύγια» των …μεταγραφέντων της εποχής Στραματσόνι).

Ο Παναθηναϊκός «πλήρωσε», ωστόσο, και την έλλειψη μιας ενιαίας στρατηγικής σε αυτό το ιδιαίτερα νευραλγικό «κομμάτι», μιας στρατηγικής συλλόγου, όπως συμβαίνει σε κορυφαία κλαμπ του εξωτερικού και κάποτε το εφάρμοζε και ο ίδιος. Δηλαδή: να διατηρεί σκάουτερς σε πολλές χώρες και όταν ενημερώνονται ότι η ομάδα αναζητά ποδοσφαιριστή σε μια «Χ» θέση, παρακολουθούν στόχους καιρό, τσεκάρουν, μαθαίνουν λεπτομέρειες και στέλνουν …λίστες και αναλυτικά reports για να διαλέξει ο προπονητής.

ΟΙ «ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΙ» ΤΩΝ …5 ΗΠΕΙΡΩΝ

Μιλάμε, ως επί το πλείστον, για ανθρώπους του συλλόγου. Όχι του …προπονητή ή του τεχνικού διευθυντή. Κάποτε και ο Παναθηναϊκός διέθετε «κατασκόπους» οι οποίοι «όργωναν» τις …5 ηπείρους και ανακάλυπταν συχνά «λαβράκια» σε καλή τιμή. Η, στην πιο μοντέρνα γλώσσα, παίκτες best value for money. Πολλά τα παραδείγματα. Τώρα, μάλλον ψάχνει πολλές φορές με τον …λάθος τρόπο και συχνά την «πατάει».

Η πρόθεση του Ρουμάνου κόουτς Λάζλο Μπόλονι να προβεί σε νέες «εκκαθαρίσεις» στο ρόστερ και η έλευση του Γάλλου τεχνικού διευθυντή Πιέρ Ντρεοσί προδιαθέτουν τον κόσμο για ένα νέο μεταγραφικό «ράβε-ξήλωνε» τον προσεχή Γενάρη και ίσως ακόμα …μεγαλύτερο το καλοκαίρι, προκειμένου να «ξεφορτωθούν» και παίκτες που είτε «κουβάλησαν» στην ομάδα, είτε τους κράτησαν για δικούς τους λόγους, οι προκάτοχοι τους στις αντίστοιχες θέσεις Ντάνι Πογιάτος και Τσάβι Ρόκα!

Ποιος εγγυάται ότι θα γίνουν όλα «όπως πρέπει» και δεν θα σημειωθούν νέες «αστοχίες»; «Αστοχίες», θα απαντήσει κανείς, πάντα προκύπτουν στις μεταγραφές, ακόμα και στις καλύτερες ομάδες του κόσμου, πόσο μάλλον στην Ελλάδα που οι οικονομικές δυνατότητες των ΠΑΕ –πλην εξαιρέσεων- δεν είναι πολύ μεγάλες. Ναι, αρκεί αυτές οι «αστοχίες» να μην είναι …μαζικές, διότι τα περιθώρια στενεύουν…

Στο κάτω, κάτω, αν θέλει να μάθει ο κος Αλαφούζος (για να μην κινδυνέψει να μπει ξανά σε «τζάμπα» έξοδα), μπορεί να …ρωτήσει «Παναθηναϊκές πηγές» πως ήρθαν, για παράδειγμα, στο «τριφύλλι» ο… Κριστόφ Βαζέχα, ο Γιόζεφ Βάντζικ και ο Χουάν Μπορέλι, η κορυφαία κατά πολλούς 3άδα ξένων όλων των εποχών στον Παναθηναϊκό –όταν δεν είχαν «ανοίξει» τα σύνορα και δεν «γέμιζαν» τα ρόστερ με …καραβιές, αλλά με αυτούς που θα «έκαναν την διαφορά». Άλλοι καιροί, ναι. Η μέθοδος, όμως, είναι αυτή που μετράει!

Τότε, λοιπόν, που ο Παναθηναϊκός απέκτησε τον Βαζέχα, τον Βάντζικ, τον Μπορέλι, ούτε πολλοί …μάνατζερ «μπλέχθηκαν» στα πόδια του, ούτε καν υπήρχαν τεχνικοί διευθυντές.

Κι από τότε που «πέθανε» το σκάουτινγκ, δυστυχώς, «τελείωσαν» και οι καλές μεταγραφές. Γιατί, φθάσαμε στο άλλο «άκρο», να σου «φορτώνει» ο κάθε…φίλος, του κάθε…φιλου, ότι «παλτό» θέλει, λόγω των «κονέ» ή και με βάση την κακή νοοτροπία, του στιλ «θέλουμε παίκτη, ωραία δείτε ποιοι μένουν …ελεύθεροι». Ο,τι να ’ναι, με λίγα λόγια…

ΠΩΣ ΗΡΘΑΝ ΒΑΖΕΧΑ-ΒΑΝΤΖΙΚ-ΜΠΟΡΕΛΙ  

Για την ιστορία: Η μεταγραφή του Κριστόφ Βαζέχα στον Παναθηναϊκό έγινε χωρίς την εμπλοκή μάνατζερ, Δεκέμβρη του 1989, το ίδιο και αυτή του «ομογάλακτου» του, Γιόζεφ Βάντζικ, 6 μήνες αργότερα, καλοκαίρι του 1990.

Ο μεγαλύτερος ξένος (Έλληνας πια) σκόρερ στα χρονικά από καταβολής ελληνικού ποδοσφαίρου αποκάλυψε σε συνεντεύξεις του αυτό το οποίο, ουσιαστικά, γνώριζαν οι παλαιότεροι ρεπόρτερ.

Εξήγησε τι ακριβώς συνέβη όταν δέχθηκαν την πρόταση του Παναθηναϊκού η Ρουχ Χορζόφ και ο ίδιος (1ος σκόρερ του πολωνικού πρωταθλήματος, τότε), με κάποιες γερμανικές ομάδες να καιροφυλαχτούν:

«Βεβαίως, συμβουλεύτηκα και τον Κάζιμιρ Γκόρσκι ο οποίος είχε πει και καλά λόγια για μένα. Έμαθα ότι ο κύριος Γιώργος Βαρδινογιάννης ρώτησε τον Κάζιμιρ Γκόρσκι τι ποδοσφαιριστής είναι ο Βαζέχα. Εγώ ρώτησα τον κύριο Στρέιλαου, τον κύριο Γκμοχ, τον κύριο Γκόρσκι, γιατί αυτοί είχαν εμπειρία από την Ελλάδα. Όλοι μου είπαν τα καλύτερα λόγια γενικά για την Ελλάδα αλλά και για τον Παναθηναϊκό.

Ο Παναθηναϊκός ήρθε με έτοιμη πρόταση, τότε θυμάμαι με τον κύριο Πέιτς και με τον κύριο Τάσο Πρίντζη. Ήρθαν, μίλησαν με την διοίκηση, μετά η διοίκηση ήρθε στην Αθήνα κι έτσι συμφωνήσανε και ξεκίνησα την καριέρα μου στην Ελλάδα.».

Πρόσωπο –«κλειδί», ο πρώην ΓΓΑ και επί σειρά ετών αργότερα παράγοντας της ΠΑΕ, Τάσος Πρίντζης, από τους πιο έμπιστους του καπετάνιου, που ενεπλάκη και στην υπόθεση της μεταγραφής του Γιόζεφ Βάντζικ, με εντολή του προέδρου.

Ερωτηθείς σχετικά ο Βαζέχα δεν έκρυψε ότι αυτός …πρότεινε τον συμπατριώτη του στον Παναθηναϊκό:

«Ναι. Τον Δεκέμβριο ήρθα εγώ στην ομάδα. Ο κύριος Βαρδινογιάννης με ρώτησε, επειδή ο Σαργκάνης ετοιμαζόταν για μεταγραφή αλλού. Είπα τότε ότι υπάρχει αυτός ο τερματοφύλακας, ότι ήταν φίλος και πολύ καλός. Πήγαν, λοιπόν, και τον είδαν και τους άρεσε πολύ. Ήταν πολύ εύκολο, λοιπόν, να έρθει αμέσως μετά το καλοκαίρι. Την ποιότητά του την απέδειξε πολύ νωρίς

Στην περίπτωση του Χουάν Χοσέ Μπορέλι, ενός από τα καλύτερα «δεκάρια» που φόρεσαν ποτέ τα «πράσινα» (σ.σ. η μεταγραφή του κόστισε 2,2 εκατ.$ το 1991, βέβαια, ενώ, οι δυο Πολωνοί ήρθαν με λιγότερα χρήματα), τον Αργεντίνο «μάγο» υπέδειξε ο Χουάν Ραμόν Ρότσα στους κ.κ.Βαρδή, Θεόδωρο, Γιώργο Βαρδινογιάννη και –όπως αποκάλυψε σε πρόσφατη αποκλειστική συνέντευξη του στο THE OBJECTIVE.GR– αποτράπηκε τότε μέσα σε …5’ απόκτηση του προβληματικού ως χαρακτήρα Βραζιλιάνου Νέτο.

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΟΥ

Με αυτούς τους τρεις, Βαζέχα, Μπορέλι, Βάντζικ, ο …Panathinaikos κατέκτησε τίτλους και έζησε ένα «δεύτερο Γουέμπλεϊ», όταν έφθασε «μια ανάσα» από τον τελικό του Champions League στην Ρώμη το 1996, κάτι που θα πετύχαινε αν δεν έρχονταν «τα πάνω-κάτω» στην ρεβάνς με την Άγιαξ, μετά το μυθικό 0-1 στο Άμστερνταμ με την γκολάρα του «Χρήστου».

Τα επόμενα χρόνια, εντοπίσθηκαν στο εξωτερικό και μεταγράφηκαν στους «πράσινους» και άλλα «ποδοσφαιρικά διαμάντια», όπως π.χ. από την Σκανδιναβία όπου «έλυνε και έδενε» ο παλαίμαχος στράικερ Αρνε Ντόκεν, οι Δανοί Ρενέ Χένρικσεν, Γιαν Μικαέλσεν, ο Νορβηγός Ερικ Μίκλαντ, από την Λατινική Αμερική ο Αργεντίνος Εκι Γκονζάλες και άλλοι πολλοί.

Ο Παναθηναϊκός «εξαργύρωσε» το γεγονός ότι διέθετε ολόκληρο …διεθνές δίκτυο έμπιστων ανθρώπων του που λειτουργούσαν ως σκάουτερ και ταυτόχρονα ως άμεσοι μεσολαβητές σε μεταγραφικές υποθέσεις του, υπεδείκνυαν παίκτες και βοηθούσαν στις επαφές. Μιλούσε με προπονητές, δημιουργούσε σχέσεις, έστελνε «κατασκόπους» του ταξίδια για την παρακολούθηση στόχων (σ.σ. ένα άγνωστο παρασκήνιο είναι ότι τον Βαζέχα τον «έβλεπε» επί έναν ολόκληρο χρόνο πριν τον πάρει) και «χτυπούσε» πριν προλάβουν άλλοι να «χωθούν στα πόδια του». Είχε, επίσης, το καλό ότι συμβουλευόταν –όπως οι ίδιοι έχουν αποκαλύψει- όλους τους εμβληματικούς ποδοσφαιριστές του σχεδόν (σ.σ. δεν υπάρχουν πια, τέτοιοι…) ποιους θα πρότειναν για αντικαταστάτες τους κ.λ.π., κ.λ.π.

«Δούλευε» και σκεφτόταν, με λίγα λόγια, πολύ πιο …ποδοσφαιρικά. Μήπως ήρθε ο καιρός να αναθεωρήσει και η νυν διοίκηση τακτικές και πλάνα και να οργανωθεί καλύτερα, αν θέλει να αποφύγει άλλες μεταγραφικές «γκέλες» ή έστω να γίνει πιο αποδοτικός ο μεταγραφικός της σχεδιασμός… ;

(διότι, όπως προείπαμε, μια ομάδα θα «πέσει» πάνω σε «παλτά», αλλά θα βρει και παίκτες αξίας αν ψάξει καλά. Ισχύει, φυσικά, και το ό,τι πληρώσεις παίρνεις. Όχι πάντα…)

Μ.Κ. – Για το  THE OBJECTIVE.GR

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ

Συνέντευξη Ρότσα στο THE OBJECTIVE.GR, μέρος 2ον:«Ο Βαρδινογιάννης πλήρωσε 2,2 εκατ. δολάρια το 1991 για να φέρει τον Μπορέλι στον Παναθηναϊκό!»

Κοινοποίηση: