Η «απόλυτη ομάδα» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ο ζωντανός «μύθος» των γηπέδων, το πιο «βαρύ» όνομα είναι η Ρεάλ Μαδρίτης και σ’ αυτό δεν διαφωνούν –αν δεν το «δουν» εγωιστικά, τουλάχιστον- ούτε οι φίλοι των μεγάλων ανταγωνιστών της.

Με 13 τίτλους στο ενεργητικό της, είτε στο άλλοτε πρωταθλητριών, είτε στο πιο σύγχρονο Champions League, σχεδόν τους …διπλάσιους από την δεύτερη του σχετικού πίνακα, Μίλαν που μετρά 7 (με την Λίβερπουλ στους 6, Μπάγερν ΜονάχουΜπαρτσελόνα από 5 κ.λ.π.) η «βασίλισσα» διαχρονικά τίθεται υπεράνω κάθε σύγκρισης και μόνο να φορέσει κανείς την φανέλα της αποτελεί την μέγιστη τιμή.

Έλληνας ποδοσφαιριστής δεν το κατάφερε ποτέ αυτό, δυστυχώς. Κι όμως, θα μπορούσε να συμβεί αυτό, 4 φορές στο πρόσφατο αλλά και το απώτερο παρελθόν. Η τύχη, η κακή συγκυρία ή όπως αλλιώς θέλει το λέει κάποιος, στέρησε σε εντελώς διαφορετικές χρονικές περιόδους την τεράστια ευκαιρία να βάλουν πάνω τους τα χρώματα και το έμβλημα του ισπανικού «θηρίου» 4 «δικοί» μας ποδοσφαιριστές: ο Γιούρκας Σεϊταρίδης, ο Τάκης Οικονομόπουλος, ο Κώστας Ελευθεράκης και ο Μίμης Παπαϊωάννου!

Για δυο από αυτούς, πάντως, ισάριθμες προσφορές της Ρεάλ για την μεταγραφή τους απορρίφθηκαν από τον Παναθηναϊκό και μια από την ΑΕΚ. Απίστευτο, αλλά αληθινό…

Το TheOBjective.gr εγκαινιάζει σήμερα μια «υποενότητα» στην κατηγορία των sports με σπάνιες  ιστορίες από το  ελληνικό ποδόσφαιρο και η «πρεμιέρα» ανήκει σε δυο …Παναθηναϊκούς (Σεϊταρίδης, Οικονομόπουλος) έναν ΑΕΚτζή (Παπαϊωάννου) και έναν συναθλητή τους ο οποίος φόρεσε και τα πράσινα και τα κιτρινόμαυρα, αν και συνέδεσε την καριέρα του κυρίως με τον Παναθηναϊκό (Ελευθεράκης).

Πως, που πότε γιατί;

«ΕΙΣΒΟΛΗ» ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ

Η πιο πρόσφατη περίπτωση από αυτές των 3 …υποψηφίων «Γκαλάκτικος» θεωρείται του Γιούρκα Σεϊταρίδη. Παραμονές του «τιμημένου» EURO 2004 ο τότε τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ο Κροάτης παλαίμαχος σταρ Βέλιμιρ Ζάετς, πούλησε έναντι μόλις …3 εκατ. ευρώ τον περιζήτητο Έλληνα διεθνή στην Πόρτο και πολλοί τον κατηγόρησαν ότι βιάσθηκε, διότι με την απίστευτη πορεία της εθνικής ως τον τελικό και ως την κατάκτηση της κούπας θα προσέλκυε πλήθος υποψηφίων ομάδων για την απόκτηση του και η τιμή του θα «εκτοξευόταν» σίγουρα σε …διψήφια νούμερα, άνω των 10 εκατ. ευρώ δηλαδή.

Η δικαιολογία για τον Ζέκο ήταν πως ούτε ο ίδιος, ούτε και …κανείς, μα κανείς άλλος μπορούσε τότε να προβλέψει ότι η Ελλάδα του χερ Ότο Ρεχάγκελ θα αναδεικνυόταν πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Αντιθέτως, υπήρχε ένα λογικός φόβος ότι αν η εθνική αποκλειόταν νωρίς, η τιμή του Γιούρκα θα έπεφτε χαμηλότερα από τα 3 εκατ. ευρώ.

Κάποιοι, βέβαια, είχαν εντελώς αντίθετη άποψη και το «παζάρι» για τα πόδια του νεαρού ποδοσφαιριστή «χόντρυνε» νωρίς…

Ο πατέρας του ποδοσφαιριστή, ο παλαίμαχος άσος του «τριφυλλιού», ο Δημήτρης Σεϊταρίδης, οποίος έλαμψε στην δεκαετία των ‘70s, μας είχε αποκαλύψει εκείνο το φοβερό καλοκαίρι του 2004, ότι –ανάμεσα σε πολλούς άλλους συλλόγους- οι άνθρωποι της Ρεάλ Μαδρίτης ήθελαν πάση θυσία να κάνουν τον νεαρό μπακ δικό τους και δεν δίστασαν να «εισβάλουν» στο ξενοδοχείο της εθνικής μας στην Πορτογαλίας, για να τον πιέσουν να απαρνηθεί τους «Δράκους» του Ο’ Πόρτο και να υπογράψει στην ομάδα τους.

Για να το πετύχουν, μάλιστα, να «αρπάξουν μέσα από την αγκαλιά» της Πόρτο τον γιό του, τον Γιούρκα άρχισαν να …ανεβάζουν την τιμή πολύ πάνω από τα 3 εκατ. ευρώ, αλλά η απάντηση του παίκτη ήταν κατηγορηματική και τους απογοήτευσε:

«Δυστυχώς, δεν προλάβατε. Έχω, ήδη, υπογράψει στην Πόρτο. Δεν μπορώ να αναιρέσω την συμφωνία. Και να το ήθελα, δεν έχω πλέον την δυνατότητα να πάρω πίσω την υπογραφή μου και να ακυρώσω το συμβόλαιο μου. Αν είχατε έρθει μερικές ημέρες πριν θα ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Τώρα, έχει τελειώσει η μεταγραφή μου…», φέρεται να είπε ο διεθνής Έλληνας αμυντικός στους απεσταλμένους της Ρεάλ, που αποχώρησαν με κατεβασμένα τα κεφάλια και έφυγαν για τα γραφεία του μεγάλου συλλόγου της Μαδρίτης, όπου ενημέρωσαν την ηγεσία για την αρνητική εξέλιξη…

Ποιος ξεχνά, ότι πριν από 19 χρόνια, ο σερ Άλεξ Φέρκιουσον είχε αναρωτηθεί με την τρομερή ατάκα «Who is Giourkas?», στο εκπληκτικό ντεμπούτο του Έλληνα άσου στο Champions League με την φανέλα του Παναθηναϊκού κόντρα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αν διέθετε λίγη παραπάνω υπομονή το 2004 ο Ζάετς και ίσως περισσότερη διορατικότητα, η ιστορία θα είχε γραφθεί διαφορετικά…

«ΓΗ ΚΑΙ ΥΔΩΡ» ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΥΛΙ» ΤΟΥ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ

Ο Τάκης Οικονομόπουλος, ο κορυφαίος κατά πολλούς Έλληνας τερματοφύλακας στα χρονικά για τον Παναθηναϊκό, επίλεκτο στέλεχος τόσο της ομάδας που κατέκτησε το αήττητο πρωτάθλημα του 1964, όσο και αυτής η οποία τρέλανε ολόκληρο τον πλανήτη το 1971 φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών της Ευρώπης με αντίπαλο τον άπαιχτο Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ στο επιβλητικό Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, είδε το όνομα του τότε σημειωμένο στα μπλοκάκια πολλών ξένων σκάουτερς.

Σε παλαιότερη συνέντευξη του, το «πουλί», είχε αποκαλύψει ότι το 1968, μια 3ετία πριν από το «έπος» στην βρετανική πρωτεύουσα, η απίθανη απόδοση του σε ματς με αντίπαλο την Αθλέτικο Μπιλμπάο, για το κύπελλο UEFA (1-0), ώθησε την Ρεάλ να προσφέρει «γη και ύδωρ» για να τον πάρει στην Μαδρίτη, μα παραδόξως η διοίκηση του Παναθηναϊκού απέρριψε πρόταση 15 εκατ. δραχμών!

Πιθανόν, διότι πόνταρε στις ικανότητες του Οικονομόπουλου ή και να περίμενε μεγαλύτερες προτάσεις. Η παραμονή του «αίλουρου» πορτιέρο στην Λεωφόρο την δικαίωσε αγωνιστικά, χωρίς καμία αμφιβολία…

«ΟΧΙ» ΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑ 1,5 ΕΚΑΤ.$ ΤΟ 1971

Άλλος ένας σταρ της «χρυσής» εποχής του Γουέμπλεϊ, ο «αέρινος» μέσος Κώστας Ελευθεράκης, ο οποίος είχε το προσωνύμιο «το ελάφι» βρέθηκε κάποτε στο μεταγραφικό «στόχαστρο» της Ρεάλ Μαδρίτης. Κάτι λογικό, αφού παρόμοιο επίτευγμα δεν είχε –και δεν έχει- καταγραφεί ποτέ στο ενεργητικό ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας…

Ο βετεράνος άσος είχε εξομολογηθεί πριν από χρόνια, ότι μετά από ένα φιλικό με τους Ισπανούς στο «Μπερναμπέου», μετά τον τελικό του 1971, ο Παναθηναϊκός έπαιξε καταπληκτική μπάλα και έφερε 2-2, με ένα γκολ του Αντώνη Αντωνιάδη και άλλο ένα από τον ίδιο, με ανάποδο «ψαλίδι».

Ο τότε προπονητής της Ρεάλ, Μίλιαν Μίλιανιτς, εντυπωσιάσθηκε από τα προσόντα του και ζήτησε την μεταγραφή του Κώστα Ελευθεράκη από τον Παναθηναϊκό, προσφέροντας το ποσό του 1,5 εκατ.$, αλλά εισέπραξε την αρνητική απάντηση των Ελλήνων. Δεν μάθαμε το γιατί…

Η ΜΥΘΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΜΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ  

Μυθική ήταν η πρόταση της Ρεάλ Μαδρίτης για τον Μίμη Παπαϊωάννου στην ΑΕΚ το 1965. Χρονικά, η μεγάλη αυτή μορφή της «Ένωσης» και του ελληνικού ποδοσφαίρου, προηγήθηκε των υπολοίπων, έναντι του Σεϊταρίδη (2004), του Οικονομόπουλου (1968) και του Ελευθεράκη (1971), συνεπώς είναι ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής στην ιστορία που απασχόλησε μεταγραφικά το ισπανικό «θηρίο».

Τον Οκτώβριο του 1965 η «βασίλισσα» κατέθεσε πρόταση 44.500.00 δραχμών στην ΑΕΚ και άλλες 750.000 δραχμές στον ίδιο ποδοσφαιριστή. Η Ρεάλ άκουσε το «όχι» της ελληνικής ομάδας, για έναν βασικό λόγο: η ΑΕΚ δεν ήταν έτοιμη να «χάσει» τον καλύτερο παίκτη της, τον ηγέτη της, ούτε βέβαια και να αντιμετωπίσει τις οξύτατες αντιδράσεις των οπαδών της, αν θα πουλούσε τον μεγάλο Μίμη Παπαϊωάννου.

Ο σπουδαίος επιθετικός της ΑΕΚ και από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, σε «βάθος» χρόνου άνω του ενός …αιώνα, είχε ξεσηκώσει τους Μαδριλένους στα 22 του, όταν σε ένα φιλικό μεταξύ των δυο ομάδων, στη Νέα Φιλαδέλφεια, τον Μάϊο του 1965, το οποίο έληξε ισόπαλο με σκορ 3-3, εκείνος σημείωσε τα 2 από τα 3 γκολ του «Δικέφαλου Αετού», αποσπώντας τα εγκώμια του τεράστιου (ως ποδοσφαιριστή, εκείνο τον καιρό) Ούγγρου διεθνή σταρ της Ρεάλ, του Φέρεντς Πούσκας, μετέπειτα προπονητή του Παναθηναϊκού στην πορεία του 1971.

Ο Μίμης Παπαϊωάννου δεν έκρυψε την απογοήτευση του για την στάση της διοίκησης της ΑΕΚ, προσπάθησε να πιέσει για να γίνει η μεταγραφή (σ.σ. σε συνέντευξη του είχε αποκαλύψει ότι έστειλε προσωπική επιστολή στους Ισπανούς, που όμως δεν θέλησαν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους «κιτρινόμαυρους» από την στιγμή κατά την οποία έδωσαν αρνητική απάντηση) και παρά την στεναχώρια του αναγκάστηκε να συμβιβαστεί. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο για ένα διάστημα και με παρέμβαση του καλού του φίλου, του αείμνηστου μεγάλου τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη, γύρισε στην ΑΕΚ…

Αν, φυσικά, ο Μίμης Παπαϊωάννου, ο Τάκης Οικονομόπουλος και ο Κώστας Ελευθεράκης είχαν γεννηθεί τρείς- τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η μεταγραφή τους στην Ρεάλ Μαδρίτης πιθανότατα θα είχε προχωρήσει, οι ομάδες τους θα πληρώνονταν το …βάρος τους σε χρυσάφι και οι ίδιοι θα είχαν κερδίσει δόξα και χρήμα, που το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε ποτέ να τους προσφέρει!

 

Κοινοποίηση: