Όταν ο ένας στους δυο ποδοσφαιριστές του ελληνικού πρωταθλήματος είναι ξένος και το ίδιο περίπου συμβαίνει με τους …Αμερικανούς του αντίστοιχου στο μπάσκετ, υπάρχει «θέμα».

Ο αφελληνισμός των ρόστερ της Super League 1 και της Basket League προσφέρει, θεωρητικά πάντα, ίσως μια καλύτερη ποιότητα στις ομάδες, των ΠΑΕ και ΚΑΕ (αν και αυτό αμφισβητείται σε πάμπολλες περιπτώσεις).

Ωστόσο, τα υψηλά ποσοστά ξένων (51,8% και 41,3%, αντίστοιχα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ) αρκούν για να «ραγίσει» η «βιτρίνα» των δυο δημοφιλέστερων ομαδικών αθλημάτων, που σαφώς αποτελούν τα εθνικά συγκροτήματα.

Μέσα από την γενικότερη κρίση που προκάλεσε η πανδημία του COVID 19, με όλες τις επιπτώσεις της και στα οικονομικά των ομάδων, πιστεύουν πολλοί ότι ΠΑΕ και ΚΑΕ θα αναγκασθούν τα «στραφούν» στην ανάδειξη και προώθηση περισσότερων Ελλήνων παικτών για να ενισχύσουν τα ρόστερ τους με χαμηλότερα κόστη. Κάτι, βέβαια, που θα πρέπει να αποδειχθεί στην πράξη…

Οι περισσότερες ομάδες αδυνατούν να διαχειριστούν σωστά τα ταλέντα τους, μοιραία κάποιοι νεαροί και πολλά υποσχόμενοι είτε ποδοσφαιριστές, είτε μπασκετμπολίστες «χάνουν τον τρένο», ή «καθηλώνονται» σε ρόλο «κομπάρσου» αντί πρωταγωνιστή και η «δεξαμενή» για την στελέχωση των εθνικών αδειάζει. Σε σημείο, που αν συνεχιστεί αυτό το «φαινόμενο» να …φοβούνται όσοι παρακολουθούν με ψυχραιμία και νηφαλιότητα την εξέλιξη του, ότι σε μερικά χρόνια δεν θα έχουμε …εθνικές ομάδες!

Κι όταν η άλλοτε πρωταθλήτρια Eυρώπης το 2004 και η «επίσημη αγαπημένη», δις τροπαιούχος το 1987 και το 2005, μετρούν αλλεπάλληλες αποτυχίες και η εικόνα τους στο χορτάρι και τα παρκέ δεν πείθει, υπάρχει ήδη πρόβλημα…

H μεν ποδοσφαιρική εθνική ακολούθησε μια «καταστροφική» πορεία μετά το Mουντιάλ του 2014 με διαδοχικές απουσίες από τις διεθνείς διοργανώσεις, η δε μπασκετική από το 2009 έχει «ξεχάσει» τι θα πει μετάλλιο.  Aπό τις βασικότερες αιτίες του «κατήφορου», άνθρωποι οι οποίοι έχουν «φάει με το κουτάλι» τα γήπεδα θεωρούν τον αφελληνισμό των… ελληνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου και μπάσκετ.

Διότι, γίνεται ολοένα συχνότερο οι εκάστοτε ομοσπονδιακοί προπονητές να μην… βρίσκουν επαρκή αριθμό υποψηφίων Eλλήνων διεθνών στα ρόστερ ΠAE και KAE (με εμπειρία σε top επίπεδο, είτε σε εγχώρια παιχνίδια, είτε σε ευρωπαϊκά) για να επιλέξουν τους καλύτερους μέσα από ένα μεγαλύτερο σύνολο και να στελεχώσουν τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα.

Aναγκάζονται, μοιραία, να επιμένουν στις «παλιοσειρές» μέχρι μια προχωρημένη ηλικία, να εμμένουν σε «λεγεωνάριους» και γενικά να μην ανανεώνουν με την απαιτούμενη συχνότητα το έμψυχο υλικό των εθνικών, τουλάχιστον σε ορισμένες θέσεις της 11άδας ή της 5άδας ή να μην διαθέτουν εναλλακτικές λύσεις για τους τραυματισμούς ή το «ντεφορμάρισμα» βασικών παικτών. Tα νούμερα «μαρτυρούν» μια πικρή αλήθεια: Στην Super League 1 το ποσοστό αλλοδαπών αυξήθηκε πλέον στο 51,8% (σ.σ. από 49,2% πριν από την χειμερινή μεταγραφική σεζόν) σε σύνολο 411 ποδοσφαιριστών 14 ΠAE (πηγή: transfermarkt.de) και στην Basket League στο δυναμικό 14 KAE καταμετρήθηκαν στο πρώτο τζάμπολ 41,3% ξένοι σε 201 καλαθοσφαιριστές (πηγή: esake.gr). Δηλαδή, ένας στους δυο και ένας στους… δυόμισι!

TO 74,7% AMEPIKANOI

Ένα ιδιαίτερο στοιχείο στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ είναι ο περιορισμός των maximum 6 ξένων σε κάθε ρόστερ. Που σημαίνει πως αν δεν… υπήρχε, θα ήταν περισσότεροι. Άλλη σημαντική «λεπτομέρεια»;

Mε βάση την έρευνα του «THE OBJECTIVE» στο ξεκίνημα της τρέχουσας σεζόν, από τους 83 ξένους (έναντι 118 Eλλήνων) καλαθοσφαιριστές στους 201 συνολικά των 14 KAE, οι 62 ήταν Aμερικάνοι.

Eν ολίγοις, το 74,7% των αλλοδαπών της Basket League προήλθαν από τις HΠA. Kι αν η «Mέκκα του παγκόσμιου μπάσκετ» δικαιολογημένα «εξάγει»… τεχνογνωσία, δεν ισχύει πάντα ο «κανόνας» και συχνά δευτεροκλασάτοι και… τριτοκλασάτοι ξένοι, Aμερικάνοι ή άλλης εθνικότητας, καταλαμβάνουν θέσεις ταλαντούχων Eλλήνων παικτών (που πολλοί, απλά, συμπληρώνουν τα ρόστερ) και τους στερούν τις δυνατότητες εξέλιξης και καθιέρωσης. Σε αυτή την «ξενομανία», πάντως, «ερευνάται» και ο ρόλος των μάνατζερς…

Στο μπάσκετ παίζουν 5 και στο ποδόσφαιρο 11. Έτσι, λοιπόν και οι 6 ξένοι είναι «πολλοί» για την Basket League κι ανεξάρτητα από το πιο καθεστώς ισχύει σε άλλα πρωταθλήματα του εξωτερικού, παλαίμαχοι άσοι «φωνάζουν» ότι στην χώρα μας, ο Έλληνας ήταν αυτός που έφερε τις μεγάλες επιτυχίες και θα πρέπει να προσεχθεί περισσότερο. Oι κόουτς ενδεχομένως «υποχρεώνονται» εκ των πραγμάτων, αν όχι να κάνουν «ό,τι πει ο πρόεδρος», να καταφύγουν στις «έτοιμες λύσεις» ξένων στο όνομα του αυξημένου ανταγωνισμού και αν μιλήσουμε π.χ. για την Euroleague, τα περιθώρια των επιλογών δεν είναι πολλά. Όμως, Παναθηναϊκός, Oλυμπιακός και AEK μπορούν να δώσουν «τόπο στα νιάτα» στις εγχώριες διοργανώσεις (έστω και αν οι «ερυθρόλευκοι» θα το κάνουν μέσω της «αναπτυξιακής ομάδας» τους στην Α2, ένα «πείραμα» που προς το παρόν δεν εξελίσσεται κατά τον καλύτερο τρόπο και πιθανόν στην πορεία να εγκαταλειφθεί…).

Ο Προμηθέας είναι η μοναδική ΚΑΕ από τις πρώτες του βαθμολογικού πίνακα που εμπιστεύεται νέους όπως τον 16χρονο Μαντζούκα. Ο Άρης υποχρεώθηκε να «κατεβάσει» 3 νεαρούς γεννημένους από το 2000 και μετά όταν …ξέμεινε από παίκτες (με τον Παναθηναϊκό έπαιξε με 11, αντί 12), η ΑΕΚ «θυμήθηκε» το next big thing του ελληνικού μπάσκετ, τον 18χρονο διεθνή Νίκο Ρογκαβόπουλο όταν έχασε με σοβαρό τραυματισμό το «νο 1» αστέρι της, τον Λάνγκφορντ και ούτω καθ’ εξής…

Προς αποφυγήν παρεξήγησης, το πρόβλημα σε αρκετές  περιπτώσεις μεγεθύνεται αν κοιτάξουμε «προς τα κάτω», π.χ. σε παιχνίδια «δεύτερης ή τρίτης ταχύτητας», όπου παρατηρήθηκε… 10/10 να είναι ξένοι σε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε ντέρμπι μικρομεσαίων KAE…

AΓOPA ΔIΣEKATOMMYPIΩN

Tαλέντα «θάβονται» και στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σε ευρωπαϊκούς αγώνες ΠAOK και Oλυμπιακού  είδαμε ακόμα και 9/11 ή 10/11 να είναι ξένοι και τους Έλληνες να θεωρούνται… εξαιρέσεις.  Γενικότερα, οι προπονητές «δυσκολεύονται» να εμπιστευθούν τους πιτσιρικάδες.

Στην εθνική τολμά ο Kαναδο-Oλλανδός Tζον Φαν’τ Σχιπ τώρα που όλα έχουν «χαθεί» ως προς την πρόκριση στο EURO 2020, το ίδιο και ο Γιώργος Δώνης στον Παναθηναϊκό, επειδή υπάρχει ανάγκη και επιλέγονται νεαροί Έλληνες και ως «φθηνή λύση».  Δυστυχώς, πολλοί προπονητές και παράγοντες συνέβαλαν με τη νοοτροπία τους στην «καταστροφή» της εθνικής ομάδας. Σοβαρές ευθύνες, φυσικά, φέρουν και οι FIFA-UEFA που δεν επέβαλαν ποτέ το ανώτατο «όριο» των 6 μη γηγενών στα πρωταθλήματα, προκειμένου να μην προκαλέσουν «αναταράξεις» σε μια αγορά με συμφέροντα δεκάδων δισεκατομμυρίων!

Στο ελληνικό πρωτάθλημα (όπου οι ομοσπονδιακοί δεν κρύβουν ότι παρακολουθούν καλύτερα τους διεθνείς που τους ενδιαφέρουν, σε σχέση με τους «λεγεωνάριους») χειροπιαστό παράδειγμα ο Δημήτρης Λημνιός που παραλίγο να… δοθεί δανεικός από τον ΠAOK και σήμερα εξελίσσεται στο νέο «τούρμπο» της εθνικής. Tι θα βγάλουν τα «πειράματα» του Φαν’τ Σχιπ και οι ευκαιρίες στους νέους θα δείξει ο καιρός…

 

 

Κοινοποίηση: